©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© အပ်ံသင္လို႔တက္ေျမာက္ၾကလ်ွင္ရင္ ပ်ံသန္းၾကေလသည္
ဥ ကေလးကေနမွ တစ္ဆင့္
အေႏြးဓာတ္ျဖင့္ ေပါက္ဖြား
လာေသာငွက္ကေလးမ်ား
အပ်ံသင္ျပီးလို႔ ေနရပ္မွစြန္႔
ကာ ပ်ံသန္းတတ္ၾကသည္မွာ
သဘာဝပင္။ ပ်ံသန္းရင္း
ဘဝအတြက္ သင္ယူရွင္
သန္ၾကေလေတာ့သည္...
လူသားအသိုင္းအဝိုင္းထဲ
တြင္လည္း ထို႔အတူ
ဘဝအတြက္ရွင္သန္ဖို႔
အတြက္ပထမ သင္ယူၾက
သည္။ အေျခအေနအေၾကာင္း
တရားမ်ားေၾကာင့္ လူတိုင္းမတူ
ညီႏိုင္ၾကေပ။ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္
မရွိပဲ လူ႔ေလာကထဲ ဝင္ေရာက္
လာၾကရသည္မို႔ပါ။ ဆိုင္ရာ
ရွင္သန္ရာအေနအထား
မ်ားမွ သင္ယူရင္း ဘဝကို
အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ
မိမိကိုယ္တိုင္လႈပ္ရွား
ရပါေတာ့သည္။
ထိန္းကြပ္မႈ ေအာက္မွ
ပ်ံသန္းၾကေလေတာ့သည္...
ဆက္ပါဦးမည္..
S.H
ရင္ ပ်ံသန္းၾကေလသည္
ဥ ကေလးကေနမွ တစ္ဆင့္
အေႏြးဓာတ္ျဖင့္ ေပါက္ဖြား
လာေသာငွက္ကေလးမ်ား
အပ်ံသင္ျပီးလို႔ ေနရပ္မွစြန္႔
ကာ ပ်ံသန္းတတ္ၾကသည္မွာ
သဘာဝပင္။ ပ်ံသန္းရင္း
ဘဝအတြက္ သင္ယူရွင္
သန္ၾကေလေတာ့သည္...
လူသားအသိုင္းအဝိုင္းထဲ
တြင္လည္း ထို႔အတူ
ဘဝအတြက္ရွင္သန္ဖို႔
အတြက္ပထမ သင္ယူၾက
သည္။ အေျခအေနအေၾကာင္း
တရားမ်ားေၾကာင့္ လူတိုင္းမတူ
ညီႏိုင္ၾကေပ။ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္
မရွိပဲ လူ႔ေလာကထဲ ဝင္ေရာက္
လာၾကရသည္မို႔ပါ။ ဆိုင္ရာ
ရွင္သန္ရာအေနအထား
မ်ားမွ သင္ယူရင္း ဘဝကို
အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ
မိမိကိုယ္တိုင္လႈပ္ရွား
ရပါေတာ့သည္။
ထိန္းကြပ္မႈ ေအာက္မွ
ပ်ံသန္းၾကေလေတာ့သည္...
ဆက္ပါဦးမည္..
S.H
Wednesday, 1 July 2015
စာေပ ၂
Labels:
အမွတ္စဥ္(၈)
Sunday, 28 June 2015
ကဗ်ာ(၆)
ယေသာ္ေျဖ တမ္း အလြမ္းနိဒါန္း
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
အို.........စြန္႔ရက္သူႀကီး မင္းသိဒၶတ္
ကိန္းဂဏန္းေတြ အထပ္ထပ္
သခ်ၤာေတြ ညႊန္းတပ္ေသာ္မွ
အသေခ်ၤေလး ၊ ဆယ္ေထြးကမ႓ာ
လြန္ခဲ့ပါပေကာလား ။
ကိန္းဂဏန္းေတြ အထပ္ထပ္
သခ်ၤာေတြ ညႊန္းတပ္ေသာ္မွ
အသေခ်ၤေလး ၊ ဆယ္ေထြးကမ႓ာ
လြန္ခဲ့ပါပေကာလား ။
ျဖတ္သန္းခဲ့ရ ဘဝအလီလီမွာ
ပါရမီေတြ ထမ္းကူပိုးရင္း
ေမာင့္မ်က္မွန္ တစ္ခ်က္မညိႈးေစခဲ့သူက
ေဟာဒီက..........
ဘဒၵကဥၥနာပါေမာင္ရယ္
ခုေတာ့လဲ အမ်ားကေလွာင္ေရာ့မယ္
လင္ပစ္မ ဖ, စြန္႔သားရယ္ေပါ႔
ဘဝကိုျဖင့္ဘယ္လို ဝန္႔စားရမယ္မသိ
မခ်ိႏွလံုးနာရသူအတြက္မွာျဖင့္
ဥေပကၡာသာ ဆုလာဘ္ထိုက္ေရာ့သလားေနာ္ ။
ပါရမီေတြ ထမ္းကူပိုးရင္း
ေမာင့္မ်က္မွန္ တစ္ခ်က္မညိႈးေစခဲ့သူက
ေဟာဒီက..........
ဘဒၵကဥၥနာပါေမာင္ရယ္
ခုေတာ့လဲ အမ်ားကေလွာင္ေရာ့မယ္
လင္ပစ္မ ဖ, စြန္႔သားရယ္ေပါ႔
ဘဝကိုျဖင့္ဘယ္လို ဝန္႔စားရမယ္မသိ
မခ်ိႏွလံုးနာရသူအတြက္မွာျဖင့္
ဥေပကၡာသာ ဆုလာဘ္ထိုက္ေရာ့သလားေနာ္ ။
ျဖစ္ခဲ့ေလရာ သံသရာစက္မွာေပါ႔႔
ေအးအတူ ပူအမွ်
ေတာရႏွင့္နန္းရင္
ဘယ္လိုပင္ေမႊ႕ေမႊ႕
ေမ့သခင္ လင့္သေဘာ
မေနာျဖဴခဲ့ရတဲ့ အိမ္သူကိုမွ
စြန္႔ရက္သူ ကိုစိမ္းကားႀကီးေရ..........
ကိေလသာ အပူအအိုက္ေတြနဲ႔
အက်ဥ္းတိုက္ အတၲစခန္းထဲ
အဝိဇၨာညျပင္းျပင္းေတြကိုအားျပဳရင္း
တဏွာနဲ႔ ခင္းကခဲ့တဲ့ဇာတ္ေတြမွာ
ခႏၶာဓာတ္ ဒုကၡ
သေဘာမလွတာေတြကို
သံေဝဂ ရကာျဖင့္
သစၥာအလင္းဆီသြားခ်င္သြားေပါ႔
မည္သို႔မွ်ပင္ မတားလိုၿပီေလ
ပါရမီေတာ္မို႔ မျငဴမစူ
ကူျဖည့္သူ မိသတ္မွတ္
မလြမ္းတတ္ေအာင္ ေျဖမေပါ႔
ေၾသာ္........ခုေတာ့လားကြယ္
ေျဖမျပယ္ႏိုင္သည့္ အေျခ
လူမမည္သားတစ္ေယာက္ အေမကိုျဖင့္
လက္တစ္ကုတ္စာမွ်ပင္ နားမစြင့္သာ
သင္...................
ရက္စက္စြာ ....
စြန္႔ခြါရက္ခဲ႔ ေလၿပီေပါ႔. ။ ။
ေအးအတူ ပူအမွ်
ေတာရႏွင့္နန္းရင္
ဘယ္လိုပင္ေမႊ႕ေမႊ႕
ေမ့သခင္ လင့္သေဘာ
မေနာျဖဴခဲ့ရတဲ့ အိမ္သူကိုမွ
စြန္႔ရက္သူ ကိုစိမ္းကားႀကီးေရ..........
ကိေလသာ အပူအအိုက္ေတြနဲ႔
အက်ဥ္းတိုက္ အတၲစခန္းထဲ
အဝိဇၨာညျပင္းျပင္းေတြကိုအားျပဳရင္း
တဏွာနဲ႔ ခင္းကခဲ့တဲ့ဇာတ္ေတြမွာ
ခႏၶာဓာတ္ ဒုကၡ
သေဘာမလွတာေတြကို
သံေဝဂ ရကာျဖင့္
သစၥာအလင္းဆီသြားခ်င္သြားေပါ႔
မည္သို႔မွ်ပင္ မတားလိုၿပီေလ
ပါရမီေတာ္မို႔ မျငဴမစူ
ကူျဖည့္သူ မိသတ္မွတ္
မလြမ္းတတ္ေအာင္ ေျဖမေပါ႔
ေၾသာ္........ခုေတာ့လားကြယ္
ေျဖမျပယ္ႏိုင္သည့္ အေျခ
လူမမည္သားတစ္ေယာက္ အေမကိုျဖင့္
လက္တစ္ကုတ္စာမွ်ပင္ နားမစြင့္သာ
သင္...................
ရက္စက္စြာ ....
စြန္႔ခြါရက္ခဲ႔ ေလၿပီေပါ႔. ။ ။
မင္းက်န္ ( ေျမလတ္ )
Labels:
အမွတ္စဥ္(၇)
Friday, 26 June 2015
ကဗ်ာ(၅)
Min Kyan > စာေပ၊ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားစုေဝးရာ(အခ်စ္စစ္ႏွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား)
ၿပိဳင္ပြဲဝင္မည့္ ကဗ်ာ
~~~~~~~~~~~
ဓူဝံကိုပန္ခူးမယ့္ ကဗ်ာဟာ
ကမၻာေျမမွာ ေျခတစ္ဖက္စာေနရာယူထားေလရဲ႕
တကယ္ေတာ့ သူမဟာ
နတ္ဆိုးက်ိန္စာ မိေနသူတစ္ေယာက္၊
စြန္းထင္းညစ္ေထးေနတဲ့ မဟူရာသကၠရာဇ္ေတြကို
တစ္ေပြ႕တစ္ပုိက္စာထမ္းပိုးရင္း
မုသားစစ္စစ္ေတြကို ေသေကာင္ေပါင္းလဲသုတ္သင္ေနခဲ့သူ ။
ေနဝန္းကအသူတရာမကတဲ့ေခ်ာက္ထဲခုန္ဆင္းေနခဲ႔ေပါ႔
သူမကေတာ့
ေခါင္းပန္းမွားတဲ့ေၾကးျပားတစ္ေစ႔ေၾကာင့္
ေလ်ာ္ေၾကးထပ္ခဲ့ရတာေတာင္အမွတ္မရိွ
သားစာသမီးစာတဲ့ေလ
ေငြရည္စိမ္သံမဏိတစ္ျပားစာ
ၿပိဳင္ပြဲဝင္ဦးေတာ့မည့္ ကဗ်ာ ။ ။
မင္းက်န္ ( ေခ်ာက္ )
Photos from Min Kyan's post in စာေပ၊ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားစုေဝးရာ(အခ်စ္စစ္ႏွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား) · 14 June ·
ၿပိဳင္ပြဲဝင္မည့္ ကဗ်ာ
~~~~~~~~~~~
ဓူဝံကိုပန္ခူးမယ့္ ကဗ်ာဟာ
ကမၻာေျမမွာ ေျခတစ္ဖက္စာေနရာယူထားေလရဲ႕
တကယ္ေတာ့ သူမဟာ
နတ္ဆိုးက်ိန္စာ မိေနသူတစ္ေယာက္၊
စြန္းထင္းညစ္ေထးေနတဲ့ မဟူရာသကၠရာဇ္ေတြကို
တစ္ေပြ႕တစ္ပုိက္စာထမ္းပိုးရင္း
မုသားစစ္စစ္ေတြကို ေသေကာင္ေပါင္းလဲသုတ္သင္ေနခဲ့သူ ။
ေနဝန္းကအသူတရာမကတဲ့ေခ်ာက္ထဲခုန္ဆင္းေနခဲ႔ေပါ႔
သူမကေတာ့
ေခါင္းပန္းမွားတဲ့ေၾကးျပားတစ္ေစ႔ေၾကာင့္
ေလ်ာ္ေၾကးထပ္ခဲ့ရတာေတာင္အမွတ္မရိွ
သားစာသမီးစာတဲ့ေလ
ေငြရည္စိမ္သံမဏိတစ္ျပားစာ
ၿပိဳင္ပြဲဝင္ဦးေတာ့မည့္ ကဗ်ာ ။ ။
မင္းက်န္ ( ေခ်ာက္ )
Photos from Min Kyan's post in စာေပ၊ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားစုေဝးရာ(အခ်စ္စစ္ႏွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား) · 14 June ·
Labels:
အမွတ္စဥ္(၆)
ကဗ ်ာ(၄)
စာေပ၊ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားစုေဝးရာ(အခ်စ္စစ္ႏွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား)
14 June at 00:33 ·
“ဆြံ႕အေနေသာ ဇာတ္ေကာင္ ”
˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝
ျပကၡဒိန္ေပါင္းမ်ားစြာကို
ဝါးမ်ဳိခဲ႔တဲ႔လက္ေခ်ာင္းငယ္ေတြေလ
ရဲတိုက္တစ္ခုဖန္ဆင္းဖို႔
အကၤ် ီလက္ပြပြ အတြင္းသားနံရံမွာ
ေတာက္ပစြာ ေန႔ခင္းအိပ္မက္လွလွေတြ
ညတိုင္းမက္ခဲ႔ရတယ္ ။
ညဥ့္လည္းနက္ပါၿပီ
ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္နဲ႔မိတ္ဖြဲ႕ရင္း
ကဗ်ာငယ္ေလွာ္ခတ္
ေျခစံုရပ္လိုက္ေတာ့မွ
အိုမင္းရင့္ေရာ္ေနတဲ့ေက်ာက္ေဆာင္ႀကီးေတြက
ေတးဆိုလို႔ေခ်ာ့သိပ္ ။
အိပ္ခ်င္ခဲ့ပါၿပီ
ညပန္းခ်ီထဲက မပီသတဲ့လတစ္စင္းကို
ေရႊထမင္းခြံ႕လိမ္႔ႏိုး
လူမမည္တစ္ေယာက္လို ငါမေမွ်ာ္ကိုးေတာ့လို႔
မ်က္လံုးေတြကေအာ္ဟစ္ၿငီးျငဴလာေပါ႔ ။
ငါ႔အိပ္ယာဆီျပန္ပို႔ပါေတာ့
ေန႔ခင္းအိပ္မက္ေမွာ္ဆရာ
ေလွ ‚ ေက်ာက္ေဆာင္‚ လမင္း
ဖန္ဆင္းျပတဲ့ အလွတရား
ငါ.....စိတ္မဝင္စားေတာ့လို႔. ။
ဘာ..........
ဒီကဗ်ာဟာ လံုးၾကီးေပါက္လွျဖစ္ဖို႔
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ပ်ဳိးေထာင္ေနရဦးမွာလည္း
တကယ္ေတာ့......ငါဟာ
အသီးကင္းနဲ႔႐ိတ္သိမ္းခံလိုက္ရတဲ့ေကာက္ပင္ပါ ။ ။
မင္းက်န္ ( ေခ်ာက္)
14 June at 00:33 ·
“ဆြံ႕အေနေသာ ဇာတ္ေကာင္ ”
˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝˝
ျပကၡဒိန္ေပါင္းမ်ားစြာကို
ဝါးမ်ဳိခဲ႔တဲ႔လက္ေခ်ာင္းငယ္ေတြေလ
ရဲတိုက္တစ္ခုဖန္ဆင္းဖို႔
အကၤ် ီလက္ပြပြ အတြင္းသားနံရံမွာ
ေတာက္ပစြာ ေန႔ခင္းအိပ္မက္လွလွေတြ
ညတိုင္းမက္ခဲ႔ရတယ္ ။
ညဥ့္လည္းနက္ပါၿပီ
ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္နဲ႔မိတ္ဖြဲ႕ရင္း
ကဗ်ာငယ္ေလွာ္ခတ္
ေျခစံုရပ္လိုက္ေတာ့မွ
အိုမင္းရင့္ေရာ္ေနတဲ့ေက်ာက္ေဆာင္ႀကီးေတြက
ေတးဆိုလို႔ေခ်ာ့သိပ္ ။
အိပ္ခ်င္ခဲ့ပါၿပီ
ညပန္းခ်ီထဲက မပီသတဲ့လတစ္စင္းကို
ေရႊထမင္းခြံ႕လိမ္႔ႏိုး
လူမမည္တစ္ေယာက္လို ငါမေမွ်ာ္ကိုးေတာ့လို႔
မ်က္လံုးေတြကေအာ္ဟစ္ၿငီးျငဴလာေပါ႔ ။
ငါ႔အိပ္ယာဆီျပန္ပို႔ပါေတာ့
ေန႔ခင္းအိပ္မက္ေမွာ္ဆရာ
ေလွ ‚ ေက်ာက္ေဆာင္‚ လမင္း
ဖန္ဆင္းျပတဲ့ အလွတရား
ငါ.....စိတ္မဝင္စားေတာ့လို႔. ။
ဘာ..........
ဒီကဗ်ာဟာ လံုးၾကီးေပါက္လွျဖစ္ဖို႔
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ပ်ဳိးေထာင္ေနရဦးမွာလည္း
တကယ္ေတာ့......ငါဟာ
အသီးကင္းနဲ႔႐ိတ္သိမ္းခံလိုက္ရတဲ့ေကာက္ပင္ပါ ။ ။
မင္းက်န္ ( ေခ်ာက္)
Labels:
အမွတ္စဥ္(၅)
ကဗ ်ာ ၃
စာေပ၊ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားစုေဝးရာ(အခ်စ္စစ္ႏွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား)
14 June at 15:10 ·
နင္ကေသဆိုေသ
နင္က႐ွင္ဆို႐ွင္
နင္ႀကိဳးဆြဲရာကဖို႔ ငါ့ဘဝေလးကို
နင့္လက္ထဲအပ္ဖို႔ ငါကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာပါ
သူမ်ားေတြလို ကိုယ့္ခ်စ္သူေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔အတြက္
စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံမွာမဟုတ္ပါဘူး
နင့္အနားမွာတစ္သက္လံုးေနၿပီး နင့္လက္ကိုတြဲျပီးနင္႕အတြက္တစ္သက္လံုးအနစ္နာခံ
သြားမွာပါ ခ်စ္သူ နင္ေနမေကာင္းတဲ့အခါျပဳစုဖို႔ နင့္အနားမွာငါရိွေနမယ္ နင္ခ်မ္းတဲ့အခါ ငါ့ရင္ခြင္ထဲမွာ နင့္ကိုေထြးေပြ႕ထားဖို႔ နင့္အနားမွာငါရိွေနမယ္
နင့္ရဲ႕လိုအပ္ခ်က္တိုင္းကို ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ နင့္အနားမွာ ငါတစ္သက္လံုးရိွေနမွာပါ .............
နင္ဟာငါ့ဘဝရဲ႕ ဟိုးငယ္ငယ္ေလးထဲက တစ္ဦးတည္းေသာ ငါ့ႏွလံုးသားရဲ႕ ပိုင္႐ွင္ေလးပါ ခ်စ္သူရယ္........
14 June at 15:10 ·
နင္ကေသဆိုေသ
နင္က႐ွင္ဆို႐ွင္
နင္ႀကိဳးဆြဲရာကဖို႔ ငါ့ဘဝေလးကို
နင့္လက္ထဲအပ္ဖို႔ ငါကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာပါ
သူမ်ားေတြလို ကိုယ့္ခ်စ္သူေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔အတြက္
စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံမွာမဟုတ္ပါဘူး
နင့္အနားမွာတစ္သက္လံုးေနၿပီး နင့္လက္ကိုတြဲျပီးနင္႕အတြက္တစ္သက္လံုးအနစ္နာခံ
သြားမွာပါ ခ်စ္သူ နင္ေနမေကာင္းတဲ့အခါျပဳစုဖို႔ နင့္အနားမွာငါရိွေနမယ္ နင္ခ်မ္းတဲ့အခါ ငါ့ရင္ခြင္ထဲမွာ နင့္ကိုေထြးေပြ႕ထားဖို႔ နင့္အနားမွာငါရိွေနမယ္
နင့္ရဲ႕လိုအပ္ခ်က္တိုင္းကို ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ နင့္အနားမွာ ငါတစ္သက္လံုးရိွေနမွာပါ .............
နင္ဟာငါ့ဘဝရဲ႕ ဟိုးငယ္ငယ္ေလးထဲက တစ္ဦးတည္းေသာ ငါ့ႏွလံုးသားရဲ႕ ပိုင္႐ွင္ေလးပါ ခ်စ္သူရယ္........
Labels:
အမွတ္စဥ္(၄)
ကဗ်ာ(၂)
နည္းနည္းေလးခ်စ္ၿပီး အၾကာႀကီးခ်စ္ပါရေစ > စာေပ၊ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားစုေဝးရာ(အခ်စ္စစ္ႏွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား)
စိန္ေခၚသံ
ရင္ခံုသံႏြံထဲ....ငါနစ္မြန္းဖို႕...
၀မ္းသာအားရ...ေျပးလာခဲ့မယ္...ခ်စ္သူ....
မင္းၾကိဳက္သလိုၾကိဳဆိုပါ.....
ရင္ကိုခင္းျပီး...............
မင္းကို.......ေပးနင္းခဲ့တဲ့ေကာင္ပါကြ......
........“ဘာကိုမွမမႈဘူး”.......
ၾကမၼာဆိုးေတြ...ၾကိဳက္သေလာက္လာခဲ့......
ငါ....အသက္ထြက္ခဲ့ရင္ေတာင္.....
.မင္းမ်က္ရည္....ေျမမခနဲ႕......
Photos from နည္းနည္းေလးခ်စ္ၿပီး အၾကာႀကီးခ်စ္ပါရေစ's post in စာေပ၊ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားစုေဝးရာ(အခ်စ္စစ္ႏွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား) ·
စိန္ေခၚသံ
ရင္ခံုသံႏြံထဲ....ငါနစ္မြန္းဖို႕...
၀မ္းသာအားရ...ေျပးလာခဲ့မယ္...ခ်စ္သူ....
မင္းၾကိဳက္သလိုၾကိဳဆိုပါ.....
ရင္ကိုခင္းျပီး...............
မင္းကို.......ေပးနင္းခဲ့တဲ့ေကာင္ပါကြ......
........“ဘာကိုမွမမႈဘူး”.......
ၾကမၼာဆိုးေတြ...ၾကိဳက္သေလာက္လာခဲ့......
ငါ....အသက္ထြက္ခဲ့ရင္ေတာင္.....
.မင္းမ်က္ရည္....ေျမမခနဲ႕......
Photos from နည္းနည္းေလးခ်စ္ၿပီး အၾကာႀကီးခ်စ္ပါရေစ's post in စာေပ၊ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားစုေဝးရာ(အခ်စ္စစ္ႏွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား) ·
Labels:
အမွတ္စဥ္(၁)
စာေပ ၁
ရ င္ န ာ လို က္ တ ာ
တဲ့အခ်ိန္က်မွ ငါ့တို ့ကိုျငိဳျငင္ေနၾကျပီေပါ့
မိဘတိုင္းသားသမီးကို မေကာင္းဘူး
တဲ့လား
ကိုးလလြယ္ဆယ္လဖြား ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့
ရတဲ့ဒုကၡေတြကို ဘယ္လိုပင္ပမ္းစြာျဖတ္
သန္းခဲ့ရတယ္ဆိုတာ မင္းတို ့ေလးေတြ
နားမလည္နိ ုင္ပါဘူးေလ
မင္းတို ့ပညာတတ္ၾကီးေတြျဖစ္ေအာင္္
သင္ေပးခဲ့ရတဲ့ပညာေတြ
ငယ္ငယ္ကအမွားေပါင္းမ်ားစြာက်ဳဴ းလြန္
ခဲ့လို ့အမွန္ကိုျပင္ေပးသင္ေပးခဲ့ရတာေတြ
အမ်ားၾကီးပါ ငါတို ့အသက္ၾကီးလို ့
မွားယြင္းခဲ့တဲ့အခါက်ေတာ့မွ ငါတို ့ကို
ျပင္ေပးဖို ့မစဥ္းစားပဲ အျပစ္ေျပာၾကျပီေပါ့
နိ ုခ်ိ ဳတိုက္ေကြ်း ထမင္းဝါးေကြ်း မစင္သုတ္
ေပးခဲ့ရတာေတြဟာ မေရမတြက္နိ ုင္
ေလာက္ေအာင္ပါပဲ ငါတို ့ကို တၾကိမ္တခါ
ေတာင္ျပန္ျပီး ျပ ဳစုခဲ့ေပးဘူးလား
ငါတို ့မိဘေတြဆိုတာကလည္း ပုထုစဥ္
ေတြပါ အမွားမကင္းနိ ုင္ၾကပါဘူး မင္းတို ့
ကိုသင္ေပးခဲ့တဲ့ပညာေတြနဲ ့ငါတို ့ရဲ့အမွား
ေတြကို ျပင္မေပးနိ ုင္ဘူးလား
မင္းတို ့စားေနတဲ့ ထမင္းတလုတ္
မင္းတို ့ရွဴ ေနတဲ့ အသက္တရွ ဴ ဟာ
ငါတို ့ေက်းဇူးနဲ ့ကင္းတယ္လို ့မင္းတို ့ေတြ
ထင္ေနလား မင္းတို ့ေတြ ေကာင္းမွဴ ့
ကုသိုလ္ျပ ဳ လုပ္နိ ုင္ၾကတာဟာ
ဘယ္သူ ့ေၾကာင့္လဲလို ့ တခါေလာက္မ်ား
စဥ္းစားမိၾကရဲ့လား
သားသမီးေတြကို သတ္တဲ့မိဘေတြ
ေတာင္ရွိေကာင္းရွိၾကပါလိမ့္မယ္ အဲဒါ
ေတြဟာ ေမာဟနဲ ့ေဒါသေပါင္းစပ္ျပီး
ျဖစ္သြားတဲ့အေၾကာင္းတရားေတြပါ
မင္းတို ့ကိုမုန္းတီးလို ့ရည္ရြယ္ျပီးသတ္
တာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ယံုၾကည္လိုက္ပါ
မင္းတို ့ေလာက္အျမင္မက်ယ္ခဲ့တာ
မင္းတို ့ေလာက္ပညာမတတ္ခဲ့တာဟာ
မင္းတို ့ကိုအျမင္က်ယ္ေအာင္ ပညာတတ္
ေအာင္ ျပဳ စုပ်ိ ဳးေထာင္ေနရလို ့ငါတို ့
အတြက္အခ်ိန္ပိုမရွိလို ့ပါ
့
မင္းတို ့ကိုျပ ဳ စုလုပ္ေကြ်းခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြ
တုန္းက မင္းတို ့ကို လုပ္ေကြ်းရလို ့
မင္းတို ့အတြက္ေပးဆပ္ရလို ့ငါတို ့ရဲ့
ညည္းသံေတြကို ဘယ္ႏွစ္ခါမ်ား
ၾကားဘူးၾကလဲ
မင္းတို ့အလွည့္က်မွ
အေမတို ့အေဖတို ့ကလည္း တဲ့လား
ေအးေအးေဆးေဆးမေနနိ ုင္ဘူးတဲ့လား
မွားရင္ေတာ့ ေျပာရမွာပဲတဲ့လား
ေနရာတကာပါတယ္
ပစိပစပ္နိ ုင္တယ္ တဲ့လား
ရွိပါေစေတာ့ေလ------------------
ငါတို ့က မင္းတို ့ကို
မွီခိုေနရမွေတာ့
မင္းတို ့လက္ခုပ္ထဲက ေရပဲေပါ့
မင္းတို ့ငယ္ငယ္က
ငါတို ့မိဘအိမ္ပဲ ေနခ်င္သလိုေနမယ္
စားခ်င္သလိုစားမယ္ဆိုျပီး
အားမနာတမ္းစားခဲ့ေပမဲ့
အားမနာတမ္းေနခဲ့ေပမဲ့
အခုအခ်ိန္မွာ
မင္းတို့က ့ျငဳိ ဳျငင္ေနျပီေလ့
ငါတို ့က
ငါတို ့သားသမီးပဲဆိုျပီး
ဘယ္လိုမ်ား စားရဲဦးမွာလည္း
ငါတို ့မွာ့
မင္းတို ့မွ မေကြ်းရင္
ေကြ်းမဲ့သူမရွိပါဘူး
ဒီေတာ့လည္း
မင္းတို ့မၾကားနိ ုင္တဲ့
ရွိဳက္သံေလးေတြနဲ ့
စား ေန ရ ဦး မွာ ပဲ ေပါ့
ဦးျမင္႔ခိုင္ စိတ္ပညာ
တဲ့အခ်ိန္က်မွ ငါ့တို ့ကိုျငိဳျငင္ေနၾကျပီေပါ့
မိဘတိုင္းသားသမီးကို မေကာင္းဘူး
တဲ့လား
ကိုးလလြယ္ဆယ္လဖြား ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့
ရတဲ့ဒုကၡေတြကို ဘယ္လိုပင္ပမ္းစြာျဖတ္
သန္းခဲ့ရတယ္ဆိုတာ မင္းတို ့ေလးေတြ
နားမလည္နိ ုင္ပါဘူးေလ
မင္းတို ့ပညာတတ္ၾကီးေတြျဖစ္ေအာင္္
သင္ေပးခဲ့ရတဲ့ပညာေတြ
ငယ္ငယ္ကအမွားေပါင္းမ်ားစြာက်ဳဴ းလြန္
ခဲ့လို ့အမွန္ကိုျပင္ေပးသင္ေပးခဲ့ရတာေတြ
အမ်ားၾကီးပါ ငါတို ့အသက္ၾကီးလို ့
မွားယြင္းခဲ့တဲ့အခါက်ေတာ့မွ ငါတို ့ကို
ျပင္ေပးဖို ့မစဥ္းစားပဲ အျပစ္ေျပာၾကျပီေပါ့
နိ ုခ်ိ ဳတိုက္ေကြ်း ထမင္းဝါးေကြ်း မစင္သုတ္
ေပးခဲ့ရတာေတြဟာ မေရမတြက္နိ ုင္
ေလာက္ေအာင္ပါပဲ ငါတို ့ကို တၾကိမ္တခါ
ေတာင္ျပန္ျပီး ျပ ဳစုခဲ့ေပးဘူးလား
ငါတို ့မိဘေတြဆိုတာကလည္း ပုထုစဥ္
ေတြပါ အမွားမကင္းနိ ုင္ၾကပါဘူး မင္းတို ့
ကိုသင္ေပးခဲ့တဲ့ပညာေတြနဲ ့ငါတို ့ရဲ့အမွား
ေတြကို ျပင္မေပးနိ ုင္ဘူးလား
မင္းတို ့စားေနတဲ့ ထမင္းတလုတ္
မင္းတို ့ရွဴ ေနတဲ့ အသက္တရွ ဴ ဟာ
ငါတို ့ေက်းဇူးနဲ ့ကင္းတယ္လို ့မင္းတို ့ေတြ
ထင္ေနလား မင္းတို ့ေတြ ေကာင္းမွဴ ့
ကုသိုလ္ျပ ဳ လုပ္နိ ုင္ၾကတာဟာ
ဘယ္သူ ့ေၾကာင့္လဲလို ့ တခါေလာက္မ်ား
စဥ္းစားမိၾကရဲ့လား
သားသမီးေတြကို သတ္တဲ့မိဘေတြ
ေတာင္ရွိေကာင္းရွိၾကပါလိမ့္မယ္ အဲဒါ
ေတြဟာ ေမာဟနဲ ့ေဒါသေပါင္းစပ္ျပီး
ျဖစ္သြားတဲ့အေၾကာင္းတရားေတြပါ
မင္းတို ့ကိုမုန္းတီးလို ့ရည္ရြယ္ျပီးသတ္
တာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ယံုၾကည္လိုက္ပါ
မင္းတို ့ေလာက္အျမင္မက်ယ္ခဲ့တာ
မင္းတို ့ေလာက္ပညာမတတ္ခဲ့တာဟာ
မင္းတို ့ကိုအျမင္က်ယ္ေအာင္ ပညာတတ္
ေအာင္ ျပဳ စုပ်ိ ဳးေထာင္ေနရလို ့ငါတို ့
အတြက္အခ်ိန္ပိုမရွိလို ့ပါ
့
မင္းတို ့ကိုျပ ဳ စုလုပ္ေကြ်းခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြ
တုန္းက မင္းတို ့ကို လုပ္ေကြ်းရလို ့
မင္းတို ့အတြက္ေပးဆပ္ရလို ့ငါတို ့ရဲ့
ညည္းသံေတြကို ဘယ္ႏွစ္ခါမ်ား
ၾကားဘူးၾကလဲ
မင္းတို ့အလွည့္က်မွ
အေမတို ့အေဖတို ့ကလည္း တဲ့လား
ေအးေအးေဆးေဆးမေနနိ ုင္ဘူးတဲ့လား
မွားရင္ေတာ့ ေျပာရမွာပဲတဲ့လား
ေနရာတကာပါတယ္
ပစိပစပ္နိ ုင္တယ္ တဲ့လား
ရွိပါေစေတာ့ေလ------------------
ငါတို ့က မင္းတို ့ကို
မွီခိုေနရမွေတာ့
မင္းတို ့လက္ခုပ္ထဲက ေရပဲေပါ့
မင္းတို ့ငယ္ငယ္က
ငါတို ့မိဘအိမ္ပဲ ေနခ်င္သလိုေနမယ္
စားခ်င္သလိုစားမယ္ဆိုျပီး
အားမနာတမ္းစားခဲ့ေပမဲ့
အားမနာတမ္းေနခဲ့ေပမဲ့
အခုအခ်ိန္မွာ
မင္းတို့က ့ျငဳိ ဳျငင္ေနျပီေလ့
ငါတို ့က
ငါတို ့သားသမီးပဲဆိုျပီး
ဘယ္လိုမ်ား စားရဲဦးမွာလည္း
ငါတို ့မွာ့
မင္းတို ့မွ မေကြ်းရင္
ေကြ်းမဲ့သူမရွိပါဘူး
ဒီေတာ့လည္း
မင္းတို ့မၾကားနိ ုင္တဲ့
ရွိဳက္သံေလးေတြနဲ ့
စား ေန ရ ဦး မွာ ပဲ ေပါ့
ဦးျမင္႔ခိုင္ စိတ္ပညာ
Labels:
အမွတ္စဥ္(၃)
Subscribe to:
Posts (Atom)
